Fotoğraf: Eymir Gölü/Ankara/Kasım2011
Şimdi durdu durdu bu kız bu başlığı da nerden mi çıkardı diyorsunuz, geçen gün duydum aklıma not aldım. Koca koca paragraflar yazdırır insana bence şuncacık iki kelime.
Çok uzun zamandır kaşarlı tostun sünen kaşarı lezzetinde iki kitap arasına kaşar niyetine Mesnevi Yorumları ve Tasavvuf İncelemeleri okumaktayım. Neler mi öğrendim, tasavvufun dinden öte birşey olduğunu, öz'ü anlayınca hayatın çok daha kolay olduğunu ve en önemlisi de biliyor musunuz? Bunca zamandır kendime giden bu yol için hiç çaba sarf etmeden başkaları için koca 37 yılı tükettiğimi anladım. E zararın neresinden dönülse kardır misali, insanın kendini tanıması aslında nasıl olup da nasıl göründüğünü dışardan biri gibi görmesi hiç de kolay olmasa da çok keyifli bir süreçmiş.
Fotoğraf: Eymir Gölü/Ankara/Kasım2011
Ve içimde sıkıntı yaratan düşündüğümde yaşam kalitemi düşüren keyifsiz bir anıyı sildim attım artık hayatımdan. Beni çok inciten affedemediğim, hazmedemediğim birini özgürleştiriverdim ruhumda. 6 yıl sürdü mücadelem hiç kolay değil, hep iç sıkıntısı ile adını yaşattıklarını andım. Ama artık rahatlıkla söyleyebilirim ki, yolu açık olsun. Ve hatta şer'inden bana kattıklarına teşekkürler. Aylardır farklı mekanlarda geçen aynı rüyayı gördüm belirli aralıklarla. Ben böyle şeylere pek inanmam, hatta biri bana anlatsa hafiften hicvederim lakin insan kendi yaşayınca bir başka oluveriyormuş.
Fotoğraf: Eymir Gölü/Ankara/Kasım2011
Kimi gece, karlar altından, kimi gece bataklıklardan beni kurtar, özgürleştir artık diyen yavru kediler gördüm hep, kan ter içinde uyandım ve dedim ki bir sabah; deli misin kızım sen, rahat bırak hissettiklerini artık.
İki gün önce sabah nefis uyandım börtü böcek kelebek ne varsa günaydın diyesim vardı BAŞARMIŞTIM.
Fotoğraflar eğitim verdiğim fotoğraf grubu ile gittiğimiz Eymir Gezisinden. Daha bir dolu diyecek lafım vardı da işte, iç'e yolculuğa çıkınca yarıda kalıverdi hepsi.
İçimiz kıpır kıpır, yılbaşı coşkusundayız, ağacımız kırıldı bu sene boynumuz bükük, evi camları süsleriz artık. Yeni ağaç alamayız çünkü süprizli haberlerimiz var sizlere yakında:))
Şimdilik kalın sağlıcakla....
Affedin hafifleyin, yolunuza devam edin:))
8 yorum:
Ne iyi yapmışsın uğurlayıp serbest bırakmakla.SIrtından indrimek lazım bazı şeyleri hayat kısa ve tadına varılacak pek çok güzellik var yeter ki iste fotolara bayıldım bu arada
"Affedin hafifleyin, yolunuza devam edin" bana da nasip olur inşallah, cevabını bildiğim halde yanıt veremediğim bir durum hayatımda, sizin adınıza çok sevindim, darısı başıma :)
Bu arada fotoğraflar bir harika..
Ohhh ne güzel Sinem hanım kurtulmuş silkelenmişsiniz.Atmışsınız insanı daraltan bunaltan aniları.Allah herkese nasip etsin.Hayatınız hep huzur içinde aksın gitsin.Süprizinizi de merak ettim. Heyecanla bekliyorum. Sevgiler...
arınmak, duygulardan kurtulmak ve sıyrılmak bunları başarıp içe dönebilmek ne güzel başarabilmek ise muhteşem. bu arada fotolara bayıldım. sanki bildiğim eymir değilde yabancı bir yer gibi ne güzel çekmişsin ellerine sağlık. aaa o foto grubunda bende olmak isterdim ahhh
Affetmek insanı öylesine özgürleştiriyor ki.Buna benzer bir konuşmayı geçenlerde bir arkadaşımla yapmıştım hala affedemediği ailesi yüzünden kendisi acı çekiyordu ve hala affedemiyor:(
En iyisini yapmışsın arkadaşım zaferin çok büyük yaşadım ,biliyorum.Umarım bundan sonraki her günün güzel geçer.
Fotoğraflar harika eline , yüreğine sağlık...
Hepimizin sırtında bir kambur:(
Bu da bir imtian elbette ama çetrefilli,uzadıkça uzayan, uzadıkça geridönüşü imkansızlaşan:(
Affetme kısmı en zoru,sanki affedince yaşadığımız onca acı boşa gidecekmiş gibi?:(
Ben çözümü şöyle buldum;
Kendi içimde,kendim için affettim, sildim bitti..kimse bilmesin,yeter ki Allah bilsin...başka bir şey yapmam, gerisi Allaha kalmış,Allah affetsin...
Öpüyorum seni güzel yürek,Rabbim yolunu açık etsin...
Bir de o kedinin dilini nasıl güzel yakalamışsın öyle;))
eşim Mesnevi hazırlıyor aylardır düzeltmeler için ne zaman çıktılar alsa sanki elime uçup geldi sayfalar. Dediğin gibiydi hatta bunun üzerine çalışmak lazım dedirten cümlelerle donakaldım.
Ve bir de güzel arkadaşım saldım gitti birini...Kuş gibi hissediyorum.
@ Kendimce; çok teşekkür ederim.
@ Derya Kuzusu; fotoğraflar için güzel sözlere çok teşekkürler, umarım herkes affedemediklerini affeder yoluna devam eder inan çok hafifletici.
@ Araştırmacı Anne; çok teşekkürler, gerçekten bir ohh dedim, süprizi yazacağım yakında:))
@ Çınar; sen iste gelirim oralara özel derse tabi ders dışı herşey yaparız herhalde bebiş koklarız mesela bolca:))
@ İkiz Annesi; teşekkür ederim.
@ Banu; kedi bana sinir oldu, minnak bir yavrusu vardı onun peşindeydim beni yemek üzere yalanırken çektim:)))
@ Nehir İda; kanatlanmış gibi oldum oh be ben kimim ki ceza verecem affedemeyeceğim dedim:)))
Yorum Gönder